Kış Gecelerinin Vazgeçilmezi! Bozaaaaaaaaaa….
Kış Gecelerinin Vazgeçilmezi! Bozaaaaaaaaaa…. Kış geldi, soğuklar başladı. Sıcak evlerimizde ailelerimizle beraber vakit geçirme zamanı başlıyor. Gelsin sıcacık kestaneler, mısırlar, bozalar… Boza demişken babam ‘’ yemek sonrası akşam Vefa’ya boza içmeye gidiyoruz’’ dediğinde oldukça küçüktüm. İlk başta neresi olduğunu bile bilmiyordum. Leblebileri ağzıma doldurup, ablamla, kardeşimle püskürtmeye hazırlanırken annemin sesi hep kulağımda… ‘’Sevil’cimmmmmmm’’. Annem toplum içinde bize kızarken bile ‘m’ harfini uzatırdı ama her zaman olduğu gibi kibardı şeker annecim. Küçücük ağzımda, eski Paşabahçe bardaklarıyla ikram edilen bozanın tadı hâlâ damağımda saklı. Üzerindeki tarçını da birbirimize üfleyerek ne eğlenirdik çocukken. Nişantaşı’nda otururken akşam saat 22:30 gibi Bozacı Adem Abi’nin sesi tüm mahalleyi inletirdi. Tüm mahalle müdavimiydik. 2 gün önce gece bir baktım dışarıda ‘’bozaaaaa’’ diye bağıran bir satıcı. Beni çocukluğuma kadar götürdü. Eski...